Selecteer een pagina

De impact van corona op zakelijke mobiliteit

Wat zijn de gevolgen van corona voor wagenparkbeheerders, mobiliteitsmanagers en andere personen die verantwoordelijk zijn voor de zakelijke mobiliteit binnen hun bedrijf?

Dat de corona crisis impact heeft op vrijwel alle facetten van onze samenleving is inmiddels wel duidelijk. Wat precies de gevolgen ervan zijn, is koffiedik kijken en na een flinke tijd staren naar de zwarte drab in mijn verder lege mok is dit het resultaat.

Ik begin met te kijken naar de huidige situatie bij leveranciers van mobiliteit, de aanbodzijde. Vervolgens schets ik dit plaatje voor het bedrijfsleven, de vraagzijde. Tot slot breng ik deze bij elkaar en kom ik met een visie over zakelijke mobiliteit in Nederland na de “lock-down”.

 

Aanbodzijde

Automotive

Voor de automotive en mobiliteitsbranche zijn de gevolgen al flink zichtbaar. De omzet bij verhuurmaatschappijen is met 70% gedaald en bij schadebedrijven met 30%.  De autoproductie in Europa was al deels tot stilstand gekomen doordat essentiële onderdelen uit China niet meer leverbaar waren. Inmiddels is de uitdaging om de uitbraak in Europa onder controle te houden en hebben onder andere Volkswagen, Peugeot, Opel en Ford besloten de Europese fabrieken te sluiten. Voor andere merken geldt in Europa uiteraard dezelfde uitdaging.

Openbaar Vervoer

Personeel in het Openbaar Vervoer valt in de vitale beroepsgroep en zal zo lang mogelijk door blijven werken. Omdat we situaties met veel mensen zoveel mogelijk moeten mijden zijn stations en bussen, treinen, metro en trams nagenoeg leeg.

Fietsen en e-Bikes

Als alternatief voor het OV kijken veel bedrijven nu al naar de mogelijkheid om een fiets of e-bike in te zetten. De vraag naar e-bikes is afgelopen week flink toegenomen. De beschikbaarheid is wel een uitdaging voor leveranciers die geen grote voorraden hadden aangelegd. Voor fietsen geldt dezelfde situatie als voor auto’s. Eerst de afhankelijkheid van China en vervolgens afschaling tot volledige sluiting van de Europese productiefaciliteiten.

vraag-naar-e-bikes-neemt-toe

bron: e-biketogo.nl

Vraagzijde

Primaire doel is om de uitbraak in onze greep krijgen, gedurende deze tijd is het overleven. Focus zal voor veel bedrijven liggen op afschalen van bedrijfsactiviteiten en cashflow management. Voor bedrijven met een eigen wagenpark zal de sale en leasebackconstructie veelvuldig worden overwogen om extra kasstroom te genereren.

Personeel werkt zoveel mogelijk vanuit huis waardoor het aantal reiskilometers flink afneemt en het OV zoveel mogelijk wordt gemeden.

Uit voorzorg wordt veel in deze periode “on hold” gezet, onder andere resulterend in een bestelstop voor nieuwe leaseauto’s en bedrijfswagens. Bedrijven gaan ook op zoek naar nieuwe kansen, bijvoorbeeld het aanbieden van meer bezorgdiensten. Dat creëert een toenemende vraag naar specifieke bezorgvoertuigen.

 

Visie

Na deze eerste periode van survival, als het leven weer een beetje op gang begint te komen, breekt de tweede periode van overleven aan. Duurt de huidige situatie tot 6 April of gaat het land nog verder of langer op slot? Hoe dan ook, de economie is zwaar getroffen en heeft ook op dat vlak vele slachtoffers veroorzaakt. De wereld is voorgoed een stukje veranderd.

Darwin zei: Het zijn niet de sterkste soorten die overleven en ook niet de meest intelligente. Het is het soort dat het beste reageert op veranderingen. Dat zal voor het bedrijfsleven ook gelden, al is wat vet op de botten wel noodzakelijk om eerst te overleven.

Visie zakelijke mobiliteit en wagenparkbeheer
People, Planet, Profit

De afgelopen jaren was het aantrekken en behouden van personeel voor veel organisaties één van de grootste uitdagingen. Met als gevolg riante secundaire arbeidsvoorwaarden, ook op gebied van mobiliteit. De focus op de P van People verschuift nu voor een deel naar de P van Profit. Of beter gezegd, financieel het hoofd boven water houden, met kostenverlaging tot gevolg. Inkrimping van het wagenpark waar mogelijk, versobering van de autoregeling en (her-)onderhandelen van leverancierscontracten. Niet alleen de vraag maar ook het aanbod van auto’s is ingestort, alhoewel het waarschijnlijker lijkt dat er een aanbodoverschot gaat ontstaan. Leveranciers hebben dezelfde uitdaging en er zal meer onderhandelingsruimte ontstaan.

Het gebruik van de auto door lagere brandstofprijzen zal ook (tijdelijk) goedkoper zijn. Dit kan een de opkomst van de elektrische auto vertragen. Het omslagpunt verschuift, ten faveure van de conventionele verbrandingsmotor.

Is de impact van de economische crisis van dezelfde omvang als die van de crisis in 2008? Toen (2009) zakte de vraag naar zakelijke leaseauto’s met 25%, het jaar daarop begon licht herstel. Het heeft geen zin om nu een inschatting van de omvang van deze daling te maken. Groot verschil is dat er nu ook een gezondheidscrisis is, we moeten op ons hoede blijven voor het corona-virus en daardoor verandert er veel meer.

Anders reizen en werken

Wat zich in deze tijd in stroomversnelling ontwikkelt is de bekendheid en acceptatie van werken op afstand. Thuiswerken en video conferencing worden nu noodgedwongen ook ingezet door bedrijven die daar voorheen niet enthousiast over waren. Het aantal zakelijke reiskilometers is hierdoor fors gedaald.

Grote mensenmassa’s worden gedurende langere periode nog steeds zoveel mogelijk gemeden. Minder reizen met OV, en dan met name in de spits. Alternatieven hiervoor zijn naast werken op afstand, de auto (dure oplossing) of de e-bike (niet voor langere afstanden). Dit kan de opkomst van de e-bike voor zakelijk reizen in een extra stroomversnelling brengen.

Voor de inzet van de vertrouwde vierwieler zal een toenemende behoefte ontstaan aan flexibele, kortlopende leasevormen.

Last but not least, hoe verandert de maatschappij? Na jaren van weelde worden we nu weer even met beide benen op de grond geplaatst. De crisis zet mensen aan het denken. Wat vind ik écht belangrijk en zijn er dingen die ik anders ga doen? Noodgedwongen of uit vernieuwde inzichten. Meer dan voorheen worden we ons bewust van onze basisbehoeften en de piramide van Maslow. Gaan we, zonder hierbij mensen in de zorg en andere vitale beroepsgroepen tekort te doen, bijvoorbeeld onze boeren weer meer waarderen? Draait onze wereld straks ietsje minder om winstmaximalisatie en eigen belang? Gaan we bewust of noodgedwongen naar een 4-daagse werkweek? En krijgen we wellicht ook wat meer oog voor het milieu of de zwakkeren in de samenleving?

De tijd zal het ons leren, voor nu wens ik iedereen vooral ontzettend veel sterkte in deze bizarre tijd!